31. okt, 2020

Mentale zone

In de mentale zone (vanuit element zijn) kunnen we met drie houdingen de wereld tegemoet treden:

- een eerste manier is vanuit weten (tussen zijn en vormgeven): deze houding betekent dat we weten wat de vorm is, dat we de situatie kennen, dat we daar ervaring hebben en dat we weten wat we aan het doen zijn. Op professioneel vlak kennen we allen de situatie waarin we ons competent weten over welk probleem zich stelt, hoe we dat gaan aanpakken en welk resultaat we kunnen verwachten.

- een tweede pad is dat van het niet-weten (tussen zijn en dynamiseren): hier zitten we op het pad van nog-niet-weten maar vanuit onze energie te gaan experimenteren. Op persoonlijk vlak kennen we de situatie waarin we een nieuwe relatie aangaan maar we weten niet goed wat te doen we tasten wat af en we proberen iets uit.

Doordeweeks komen we in situaties terecht waarin we beide combineren: vanuit eerdere ervaringen kan ik een nieuw probleem oplossen of in een vertrouwde context kan ik met nieuwe elementen experimenteren. Maar veelal hebben we een derde pad nodig.

- een derde houding is die van de intuïtie: dat pad ligt op de middellijn (tussen zijn en bewustzijn). Op dit pad bevinden we ons in de positie waarbij we niet helemaal beroep kunnen doen op onze competenties maar ook niet wat maar kunnen uitproberen. Denk maar aan de vele opvoedingssituaties met kinderen en pubers waar we noch over de volledige kennis noch over volledige ervaring beschikken om beslissingen te nemen rond problemen waarvoor onze kinderen ons soms stellen.

Op dat moment vinden we een subtiel evenwicht tussen wat we weten, wat we niet weten én wat we toch ergens aanvoelen als juist en waar. Dat laatste is gerelateerd aan bewustzijn, aan een vorm van alertheid, een overstijgen van ons dagelijkse kennen en kunnen naar een kennen en kunnen dat ergens diep in onszelf aanwezig is of verwijst naar een ingebed (ge-) weten, naar een soort van wijsheid dat in het collectief en individueel geheugen van de mens gegrift staat.