9. okt, 2020

Intermezzo

Laat ons als intermezzo eens kijken naar de betekenis van 'evenwicht'. Volgens Van Dale:
1) toestand dat het gewicht aan beide zijden van een balans gelijk is
2) stabiele toestand

De eerste betekenis sluit prima aan bij wat we beogen in model: alle elementen kunnen of mogen aanwezig zijn en ingezet worden maar idealiter dient de balans gelijk te zijn. Dit valt enkel te realiseren als het gewicht dat we zelf aan de elementen geven zoveel mogelijk gelijk verdeeld is

De tweede betekenis maakt duidelijk waarom de woorden 'idealiter' en 'zoveel mogelijk' van belang zijn. Het perfecte evenwicht gaan we nooit bereiken. We kunnen daarnaar streven, het bijna of soms heel even aanvoelen (bij zonsondergang, gezellig samen etend op een zomerdag, bij een regenboog, al fietsend, bij het voleindigen van een taak, een boek lezend in bed,...) maar het altijd vasthouden kan niet.

Gelukkig maar. Een permanente stabiele toestand is noch haalbaar noch wenselijk. We zijn mensen, we zijn voortdurend in beweging, we worden door externe factoren steeds uit evenwicht gehaald, zoniet brengen we onszelf wel uit balans. Het uit balans geraken, het verstoren van evenwicht is noodzakelijk om uit onze comfortzone te komen, om te groeien als mens en aldus steeds het uitreiken, het zoeken en het herstellen van onze balans als een uitdaging te ervaren.